Mistrz i Małgorzata (2014)

Premiera: 14 listopada 2014 r.

Opis spektaklu:

W piątek 14 listopada 2014 r. Gminny Dom Kultury w Pierwoszynie pękał w szwach. Nie dość, że został opanowany przez świtę Wolanda, ale na dodatek przyciągnął wyjątkowo liczną publiczność – nawet jak na standardy naszego Teatru Młodzieżowego, który na swoją wierną widownię zawsze może liczyć.
Raz jeszcze miało się okazać, iż powieść Bułhakowa nie utraciła nic ze swojej aktualności i kultowego statusu. Tym bardziej, że nasi aktorzy trochę widzów zaskoczyli: tym razem obyło się bez efektownych fajerwerków nawet na balu szatańskim, interpretacja była bardzo wyważona, nie epatowała sztuczkami pod publikę; wątek romansowy został zepchnięty trochę w cień, a w centrum uwagi znalazła się rozprawa diabelskiej świty z zakłamaną rzeczywistością. Było – o ile wolno się tak wyrazić – nastrojowo i intelektualnie.

Autor:

Michaił Afanasjewicz Bułhakow (zgodnie z zasadami transkrypcji i transliteracji Bułgakow, ale w Polsce powszechnie zapisywany zgodnie z wymową ukraińską i południoworosyjską: Bułhakow ; ros. Михаил Афанасьевич Булгаков)

Urodzony 3 maja / 15 maja 1891 r. w Kijowie. Mimo skromnych warunków materialnych rodzina Bułhakowów interesowała się teatrem i muzyką, prowadziła nawet amatorską scenę. Od 1909 r Michaił Bułhakow studiował medycynę na Imperatorskim Kijowskim Uniwersytecie św. Włodzimierza. Pomimo sprzeciwu rodzin poślubił Tatianę Łappę, córkę saratowskiego naczelnika izby skarbowej. W 1916 roku ukończył studia, został zmobilizowany do wojska oraz skierowany do miejscowości Nikolskoje w guberni smoleńskiej. Prowadził tam z małżonką szpital. 18 września 1917 r. został przeniesiony do Wiaźmy. Po demobilizacji wrócił do Kijowa i otworzył prywatną praktykę. Podczas przechodzenia Kijowa z rąk do rąk z różnych powodów – jako ochotnik, zmobilizowany, zbieg lub jeniec – trafiał do oddziałów wojskowych walczących stron: bolszewików, Ukraińskiej Republiki Ludowej, białych. Na przełomie października i listopada 1919 r. ewakuował się na północny Kaukaz i trafił do Władykaukazu. Tam, na początku 1920 r., rozpoczął pracę dziennikarską i postanowił porzucić praktykę lekarską na rzecz pisarstwa.
W 1921 zamieszkał w Moskwie – pracował m.in. jako reporter, kronikarz, urzędnik oświatowy. Pisywał korespondencje i felietony do różnych gazet. Debiutem literackim były autobiograficzne Notatki na mankietach (zachowane jedynie we fragmentach). Kolejno powstawały Diaboliada (1924) i Biała gwardia (1924), która po częściowym opublikowaniu na łamach czasopisma Rossija zwróciła uwagę krytyki. Michaił grywał również w teatrze. Z początkiem lat dwudziestych Bułhakowowie zostali zakwaterowani w lokalu nr 50 w kamienicy przy ul. Bolszaja Sadowaja 10 – do mieszkania utożsamianego ze słynnym mieszkaniem nr 50 z Mistrza i Małgorzaty. W kwietniu 1924 r. Bułhakow rozstał się
z pierwszą żoną, aby związać się z poznaną w okresie pracy redakcyjnej Lubow Jewgieniewną Biełoziorską. W 1931 r. zawarł trzecie, w końcu udane małżeństwo z Heleną Siergiejewną Szyłowską, która była pierwowzorem Małgorzaty z Mistrza i Małgorzaty. Stalin umożliwił Bułhakowowi zatrudnienie się w charakterze asystenta reżysera w Teatrze Artystycznym oraz pracę konsultanta w Teatrze Młodzieży Robotniczej. Równolegle do pracy dla teatru Bułhakow kontynuował pisanie Mistrza i Małgorzaty. Rok 1934 przyniósł Bułhakowowi kolejny wielki wstrząs – po złożeniu podania o pozwolenie wyjazdu za granicę pisarz dostał oficjalną odmowę. Jesienią 1939 r. zachorował na nerczycę. Jego stan zdrowia na przemian pogarszał się i poprawiał. Przez cały czas byli przy nim żona i przyjaciele. Do
13 lutego 1940 r. pisarz dyktował ostatnie poprawki do Mistrza i Małgorzaty. To wówczas powstał początek rozdziału Przebaczenie i wiekuista przystań. Michaił Bułhakow zmarł 10 marca 1940 r. o godzinie 16.39.

Obsada:
Wiktor Gabor – Berlioz
Szymon Kierszka – Iwan Bezdomny
Mateusz Kreft – Poncjusz Piłat
Kamil Romanowski – Jeszua Ha-Nocri
Adrianna Filipkowska – Sekretarz / Sofia Pawłowna Łapszennikowa
Sara Muża – Alojzy Mogarycz
Filip Wójcikiewicz – Kajłasz / Baron Meigel
Malwina Wilkowska – Sasza Riuchin
Lidia Mikulska – Praskowia / Profesor Strawiński / Żorż Bengalski / Rimski
Daria Zawadzka – Archibald Archibaldowicz
Natalia Tylor – Adelfina Buzdiak
Kamila Paprocka – Frieda
Katarzyna Pietrzak – Signora Toffana / Zagriwow
Krzysztof Stromski – Mikołaj Iwanowicz / Mścisław Laurowicz
Szymon Kowalski – Nikanor Bosy
Dominika Barzowska – Arkadiusz Apołłonowicz Siemlejarow / Natasza
Joanna Szczuko – Andrzej Fokicz Sokow
Jakub Weber – Stiopa Bogdanowicz Lichodiejew / Mateusz Lewita / Centurion Marek Szczurza Śmierć Aleksander Wons – Mistrz
Patrycja Gajzler – Małgorzata
Dominika Kierszka – Hella
Adrian Gajzler – Behemot
Paweł Flatau – Azazello
Adam Szczuko – Korowiow.
Projekty plakatów – Ewa Narloch-Kerszka
Projekty zaproszeń – Natalia Klein (projekt opracowany na zajęciach kreatywnych prowadzonych przez Ewę Narloch-Kerszkę)
Współpraca akustyczna – Ryszard Sosnowski
Współpraca multimedialna – Adam Schröder

Tłumaczenie powieści: Irena Lewandowska, Witold Dąbrowski
Adaptacja i reżyseria – Karol Dettlaff.

Ciekawostki:

  • Mistrz i Małgorzata to ulubiona książka reżysera;
  • Mistrz i Małgorzata to najczęściej wystawiany spektakl w Gminie Kosakowo;
  • 21 maja 2015 r. spektakl został wystawiony w Centrum Kultury w Gdyni.